Στις 17 Μαΐου του 1990, η ομοφυλοφιλία έπαψε να θεωρείται ασθένεια από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Από τότε, η 17η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως παγκόσμια ημέρα κατά της ομοφοβίας, της τρανσφοβίας και της αμφιφοβίας.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA), τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα υφίστανται έντονες διακρίσεις και βία. Το 20% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι δέχεται διακρίσεις στη δουλειά του, ενώ το 25% κρύβει τη σεξουαλική του ταυτότητα στον χώρο εργασίας. Αλλά και στο δημόσιο χώρο, στις υπηρεσίες, στους χώρους συλλογικής κατανάλωσης και τις κοινωνικές συναναστροφές, ένα στα τρία άτομα αναφέρει ότι υφίσταται διακρίσεις στη βάση του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου.

Στην Ελλάδα τα ποσοστά αυτά είναι σαφώς υψηλότερα από άλλα κράτη μέλη. Στη χώρα μας, τα τρανς άτομα βιώνουν ακραίες συνθήκες κοινωνικού αποκλεισμού που ειδικά στις τρέχουσες συνθήκες της πανδημίας, απειλούν την επιβίωσή τους. Συχνές είναι επίσης οι ομοφοβικές και τρανσφοβικές επιθέσεις στους δρόμους, τα σχολεία, τη δουλειά και αλλού, που φτάνουν ακόμη και σε δολοφονίες, όπως αυτές του Ζακ Κωστόπουλου και του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Δεν ξεχνάμε!

Σήμερα και κάθε μέρα παλεύουμε για την εξάλειψη των διακρίσεων στην εργασία, την εκπαίδευση, τον δημόσιο χώρο. Αντιπαλεύουμε συμπεριφορές και πρακτικές που οδηγούν στην καταπίεση και την περιθωριοποίηση. Η ελευθερία στη σεξουαλική έκφραση και την επιλογή της ταυτότητας φύλου αποτελούν κρίσιμες όψεις στη διαμόρφωση σύγχρονων κοινωνιών στη βάση της ισότητας και της ελευθερίας!